Wszystkie media


Wyniki 2,101 do 2,143 z 2,143     » Tylko miniatury    » Pokaz slajdów

    «Przegl. «1 ... 39 40 41 42 43

   Miniatura   Opis   Link do 
2101
Zajdlicz Władysława
Zajdlicz Władysława
Nagrobek 
 
2102
Zajdlicze Stasia Kazio Polduś Marysia
Zajdlicze Stasia Kazio Polduś Marysia
Nagrobek 
 
2103
Zakrzewo (Zakrzewo Kościelne)
Zakrzewo (Zakrzewo Kościelne)

Ta nadwiślańska wieś jest znana ze źródeł pisanych od 1400 roku. W średniowieczu nazwę miejscowości zapisywano jako Zacrzewo, Zakrzewo Maior, Zakrzewo Minor- a więc już wtedy wyróżniano dwie części wsi. Kościół parafialny w dokumentach po raz pierwszy wymieniony został w 1495 roku, ale parafia w Zakrzewie istniała zapewne znacznie wcześniej, być może w XII-XIII wieku. Źródła z końca XV wieku wspominają o sporze o kościół toczącym się między kasztelanem wyszogrodzkim, a kanonikiem płockim. Przez wieki wieś wiele razy zmieniała właścicieli. Należała do Lasockich, od XVIII wieku dobra w Zakrzewie posiadali Nakwascy, rodzina znana i zasłużona na Mazowszu, potem Krajewscy. W początkach XIX wieku, gdy wieś była dziedziczną posiadłością Leonarda Lasockiego, liczyła 14 domów. "Ma ta wieś gorzelnię, lecz grunt pośledni"- tak przed blisko dwustu laty pisał o Zakrzewie Wincenty Hipolit Gawarecki w swoim "Opisie historyczno- topograficznym Ziemi Wyszogrodzkiej". Dawne zabudowania dworskie po przebudowie są dziś siedzibą Domu Pomocy Społecznej.

Istniejący do dziś drewniany kościół parafialny ufundowali Lasoccy w 1620 roku. W jego wystroju warto zwrócić uwagę na późnogotycką XVI-wieczną scenę Ukrzyżowania na belce tęczowej z Matka Boską Bolesną i św. Janem Ewangelistą oraz barokowy ołtarz. Stary cmentarz grzebalny położony jest tuż przy kościele. Taka lokalizacja, niegdyś powszechna, dziś jest bardzo rzadko spotykana. Oprócz kilku starszych nagrobków na cmentarzu znajduje się m.in. mogiła harcerzy poległych w II wojnie światowej. We wrześniu 1939 roku grupa ośmiu druhów przybyła w te okolice aż z Poznania chcąc walczyć przeciwko hitlerowskim najeźdźcom. Przez kilka dni tułali się po okolicy, wreszcie po próbie zamachu na niemieckiego żandarma zostali wytropieni. Zginęli wszyscy w nierównej potyczce na polach Podgórza i tam zostali pochowani w zbiorowej mogile. Po kilku latach przeniesienia ich prochy na cmentarz w Zakrzewie.

Jedna z części Zakrzewa jest przez mieszkańców nazywana Holendry. Nazwa jest śladem dawnego typu osadnictwa zwanego "olęderskim", znanego z wielu, zwłaszcza nadwiślańskich, miejscowości w Polsce. Docierało ono w te rejony już od XVII/XVIII wieku. "Olędrzy" w rzeczywistości nie musieli pochodzić z Niderlandów, jednak wzorowali się na zachodnich sposobach gospodarowania. Nie byli też katolikami, jak większość okolicznej ludności, lecz wyznawali protestantyzm. Drewniana zabudowa "olęderska" wyróżniała się dużymi budynkami z uporządkowanym otoczeniem wśród sadów i ogrodów. Umiejętnie radzono sobie ze skutkami wylewów Wisły. Dziś śladem dawnego osadnictwa są głównie polne drogi gęsto obsadzone wierzbami.
 
 
2104
Zakrzewo Olędry, na starych mapach pod nazwą Holendry Zakrzewo
Zakrzewo Olędry, na starych mapach pod nazwą Holendry Zakrzewo

Jedna z części Zakrzewa. Przez mieszkańców nazywana jest Holendry. Nazwa jest śladem dawnego typu osadnictwa zwanego "olęderskim", znanego z wielu, zwłaszcza nadwiślańskich, miejscowości w Polsce. Docierało ono w te rejony już od XVII/XVIII wieku. "Olędrzy" w rzeczywistości nie musieli pochodzić z Niderlandów, jednak wzorowali się na zachodnich sposobach gospodarowania. Nie byli też katolikami, jak większość okolicznej ludności, lecz wyznawali protestantyzm. Drewniana zabudowa "olęderska" wyróżniała się dużymi budynkami z uporządkowanym otoczeniem wśród sadów i ogrodów. Umiejętnie radzono sobie ze skutkami wylewów Wisły. Dziś śladem dawnego osadnictwa są głównie polne drogi gęsto obsadzone wierzbami.  
 
2105
Zambrzycka Małgorzata
Zambrzycka Małgorzata
 
 
2106
Zapis asekuracyjny dotyczący dóbr rodziny Skarbków Ważyńskich, Nowogródek 12 czerwca 1767 r.<br>
Zapis Antoniego Skarbka Ważyńskiego na rzecz żony, Teresy z Więckiewiczów.
Zapis asekuracyjny dotyczący dóbr rodziny Skarbków Ważyńskich, Nowogródek 12 czerwca 1767 r.
Zapis Antoniego Skarbka Ważyńskiego na rzecz żony, Teresy z Więckiewiczów.

 
 
2107
Zapis asekuracyjny dotyczący dóbr rodziny Skarbków Ważyńskich, Nowogródek 12 czerwca 1767 r.<br>
Zapis Teresy Skarbek Ważyńskiej z domu Więckiewicz na rzecz męża, Antoniego Skarbka Ważyńskiego.
Zapis asekuracyjny dotyczący dóbr rodziny Skarbków Ważyńskich, Nowogródek 12 czerwca 1767 r.
Zapis Teresy Skarbek Ważyńskiej z domu Więckiewicz na rzecz męża, Antoniego Skarbka Ważyńskiego.

 
 
2108
Zawiadomienie
Zawiadomienie
Kierski Henryk i Janina Feliksa z Piotrowskich 
 
2109
Zawiadomienie o zgonie<br>Krzemieński / Krzemiński Jan
Zawiadomienie o zgonie
Krzemieński / Krzemiński Jan


Pisownia jak w oryginale
Działo się w Gródźcu szesnastego Listopada tysiąc ośmset sześćdziesiątego pierwszego roku o godzinie dziesiątej rano.- Zadosyć czyniąc odezwie Sądu pokoju okręgu Płockiego Oddziału drugiego uczynionej do proboszcza parafii Grodziec pod dniem /trzecim/ piętnastym Listopada roku bieżącego za numerem czterysta czterdzieści siedm wskutek wezwania prokuratora Królewskiego przy trybunale cywilnym guberni Płockiej z dnia /czternastego/ dwudziestego szóstego Września roku bieżącego za numerem trzy tysiące siedmset siedmdziesiątego polegającego na reskrypcie rządu gubernialnego Płockiego z daty /jedenastego/ dwudziestego trzeciego Września roku bieżącego za numerem 4601/512 umieszcza się wzmiankę że dnia trzydziestego Marca tysiąc ośmset pięćdziesiątego siódmego roku umarł w Cesarstwie Rossyjskiem Jan Krzemiński żołnierz pułku Kabardyńskiego imienia Księcia Baryatyńskiego Generała Feldmarszałka.- Żonaty, urodzony w Kębłowicach z Marcina i Barbary małżonków Krzemińskich do ksiąg ludności Gminy Rembów zapisany, do wojska w roku tysiąc ośmset pięćdziesiatym drugim, czy też następnym powołany, obecnie około lat trzydzieści mieć mogący.- Pozostała po nim wdowa Teofila z Bartczaków Krzemińska.- Na tem protokół niniejszy skończony i przez nas podpisany został.
Ksiądz Zaganiewicz rządca parafii Grodziec utrzym. Akta stanu cywiln. 
 
2110
Zawidzek na starych mapach
Zawidzek na starych mapach
 
 
2111
Zdjęcie
Zdjęcie
Sidelko George 
 
2112
Zdjęcie z nagrobka
Zdjęcie z nagrobka
Dłabiszewska NN Teodora 
 
2113
Zdziar Gąsowski na mapach Targeo
Zdziar Gąsowski na mapach Targeo
 
 
2114
Zdziar Gąsowski na starych mapach
Zdziar Gąsowski na starych mapach
 
 
2115
Zdziar Gąsowski<br>Źródło:Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XIV, str.552
Zdziar Gąsowski
Źródło:Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XIV, str.552

 
 
2116
Zdziar Łopatki na mapach Targeo
Zdziar Łopatki na mapach Targeo
 
 
2117
Zdziar Łopatki na starych mapach
Zdziar Łopatki na starych mapach
 
 
2118
Zdziar Łopatki<br>Żródło:Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XIV, str. 552
Zdziar Łopatki
Żródło:Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XIV, str. 552

 
 
2119
Zembrzycki Teofil
Zembrzycki Teofil
 
 
2120
Ziss vel Zyss Emilia
Ziss vel Zyss Emilia
 
 
2121
Łęg, Łęg Kościelny, Łęg Probostwo, Łęg Kasztelanski, Łęg Szlachecki
Łęg, Łęg Kościelny, Łęg Probostwo, Łęg Kasztelanski, Łęg Szlachecki

19) Łęg Kościelny, wieś, Łęg Kasztelański, wieś i folwark., Łęg Probostwo, wieś i Łęg Szlachecki, powiat płocki, gmina Majki, parafia Łęg, odległość 20 wiorst od Płocka. Są to trzy części jednej wsi; posiadają kościół parafialny i urząd gminy.
Łęg Kasztelański, wieś drobnej szlachty, ma 6 domów, 87 mieszkańców, 289 mórg ziemi; folwark należy do dóbr Mogielnica.
Łęg Kościelny, 6 domów, 62 mieszkańców, 323 morgi.
Łęg Probostwo, 19 domów, 119 mieszkańców, 383 morgi roli i 33 morgi nieużytków.
Łęg Szlachecki, wieś drobnej szlachty, 7 domów, 28 mieszkańców, 360 mórg.
Do parafii Łęg dawniej dekanat raciąski, należą wsie: Łęg Kasztelański, Kostery, Mokrsk, Chudzynko, Bary, Brzechowo A.i B., Kozłowo, Gawrony, Brelki, Kozłówko, Łężek Szlachecki, Kowalewo, Kisielewo, Wilkęsy, Mogielnica, Mogielniczka i Siemienie. Ludności dusz 3010.
W roku 1388 dziedzic tej wsi Grabia, wraz z synem swoim Janem część gruntów przeznaczył na uposażenie istniejącej tu kaplicy, w miejsce której w 1409 roku Włodzimierz z Kurdwanowa, wnuk Jakóba biskupa płockiego zbudował istniejący dotąd kościół murowany i ten przez wspomnionego biskupa licznemi został opatrzony dziesięcinami. O 500 kroków od kościoła na wzgórzu istnieją dotąd szczątki dawnego dworu Grabiów i Kurdwanowskich. Kościół zbudowany w tak zwanym stylu krzyżackim, z czerwonej cegły bez tynku, podparty zewnątrz 10 skarpami, wewnątrz zaś przedzielony 6 filarami po 16 stóp obwodu każdy, co pozwala wnosić, że pierwiastkowo zamierzone sklepienie, zastąpiono potem istniejącym dotąd sufitem z desek. Zewnątrz zdobią go szczyty zębate, a wnęki i okna boczne zakreślone u góry ostrołukami. Świątynia ta os strony południowej posiada okien 6, a od północnej 3 i po jednym okrągłem. W ścianie ponad wielkiemi drzwiami widoczny jest wizerunek twarzy ludzkiej, co ma być pamiątką po mularzu, który przy budowie kościoła spadłszy z rusztowania, życie utracił. Wielki ołtarz z lipowego drzewa, cały pozłacany, podpiera dwóch aniołów naturalnej prawie wielkości. Przeniesiono go do tutejszego kościoła w roku 1819 po kasacie panien norbertanek, za staraniem księdza Walentego Słupeckiego, ówczesnego proboszcza parafii łękskiej. Piękna, rzeźbiona chrzcielnica i malowidła czterech ewangelistów pochodzą zapewne z czasów założenia kościoła. Zakrysya przechowuje dwa starożytne ornaty przetykane srebrem i złotem; nadto krzyż srebrny rzeźbiony, równie pięknej roboty starożytnej. Wewnętrzną ścianę kościoła zdobi nagrobek Krzysztofa Ubysza z roku 1626, Kozłowskich i Kunegundy z Krzyżanowskich Grąbczewskiej, siostry Adryana Krzyżanowskiego, autora dzieła "Dawna Polska". Na cmentarzu nagrobki Mieczyńskich i Makomaskich. Jeden z dzwonów nosi na sobie rok 1577. W roku 1875 kościół staraniem proboszcza księdza Piotra Potulskiego i parafian został odnowiony. 
 
2122
Łempkowski Jan
Łempkowski Jan
 
 
2123
Łężek Szlachecki na starych mapach
Łężek Szlachecki na starych mapach
 
 
2124
Łukowicz Barbara
Łukowicz Barbara
 
 
2125
Święty obrazek.
Święty obrazek.
W latach 1960-tych, Zenon Warzyński otrzymał od kuzynki, Bernardety Jasion, św. obrazek.
Od ponad 50-ciu lat nosi go w portfeliku przy sercu.

In the 1960th Zenon Warzyński got a saint picture from his cousin Bernardeta Jasion. He's been having it close to his heart in his wallet for over 50 years.

 
 
2126
Żałosy na starych mapach
Żałosy na starych mapach
 
 
2127
Żemłosław - oficyna po prawej stronie Żemłosławskiego pałacu, dobudowana przez Kazimierzostwo Umiastowskich
Żemłosław - oficyna po prawej stronie Żemłosławskiego pałacu, dobudowana przez Kazimierzostwo Umiastowskich
 
 
2128
Żołnierzak Halina
Żołnierzak Halina
 
 
2129
Żołnierzak Marian
Żołnierzak Marian
 
 
2130
Żołnierzak Marian
Żołnierzak Marian
 
 
2131
Żołnierzak Marian i Halina Rakowska
Żołnierzak Marian i Halina Rakowska
 
 
2132
Żołnierzak Sylwester
Żołnierzak Sylwester
 
 
2133
Żołnierzak vel Żołnierska Małgorzata.
Żołnierzak vel Żołnierska Małgorzata.
Małgorzata pochowana z mężem Franciszkiem i synem Sylwestrem 
 
2134
Żudziewicz Eryk
Żudziewicz Eryk
 
 
2135
Żudziewicz Eryk
Żudziewicz Eryk
 
 
2136
Żudziszki na starych mapach
Żudziszki na starych mapach
 
 
2137
Żurowski Edward
Żurowski Edward
 
 
2138
Żurowski Marek
Żurowski Marek
 
 
2139
Żurowski Marek i Anna
Żurowski Marek i Anna
 
 
2140
Żwir na starych mapach (1932 r.)
Żwir na starych mapach (1932 r.)
Gromada (najniższa jednostka podziału administracyjnego Polski)
Żwir – niegdyś gromada leżąca w gminie wiejskiej Okuniew. Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 27 marca 1939 roku, wyłączona z gminy Okuniew i wraz z gromadami: Szkopówka, Żórawka, Sulejówek i Cechówka tworzy gminę wiejską Sulejówek. 
 
2141
Żwir- Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 27 marca 1939 r.
Żwir- Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 27 marca 1939 r.
 
 
2142
Życzenia urodzinowe dla Tomka
Życzenia urodzinowe dla Tomka
 
 
2143
Żyrardów - trochę z życia miasta
Żyrardów - trochę z życia miasta
Żyrardów w powiecie Błońskim, gub. Warszawskiej.
Roboty koło kościoła i cmentarza grzebalnego w Wiskitkach od ostatniego mego listu prawie, że się wcale nie posunęły. Jak mało parafianie dbają o tak ważne dzieło, pokazyje to, że z parafji liczącej przeszło 16 tysięcy ludności, po dwóch tygodniach próśb ze strony kapłanów, przysłano do uprzątania gruzów koło kościoła i cmentarza d w o j e s i e d m i o l e t n i c h d z i e c i. Czyż może być co wymówniejszego nad ten dowód oziębłości? Smutno doprawdy!...
My w Żyrardowie oczekujemy już dawno kościoła, brak którego bardzo się nam czuć daje. Lecz już wkrótce jeżeli nie kościół to podobno kaplicę na początek mieć będziemy. Dzięki i za to, jeżeli to się rychło sprawdzi.
C m e n t a r z grzebalny mamy od roku poświęcony i podzielony na działy: 1) katolicki, na którym dla braku księdza jeszcze nie chowają, co bardzo jest uciążliwem z powodu częstych pogrzebów ( w ciągu miesiąca trafia się ich przeszło 40); - 2) luterański, - 3) kalwiński, - 4)babtystowski, na których od początku grzebią ciała zmarłych. Obecnie budują domek dosyć obszerny na mieszkanie dla grabarza, w którym ma być urządzona i cieplarnia na kwiaty znajdujące się przez lato na grobach. Szkoda tylko, że miejsce na cmentarz zostało obrane w położeniu tak niskiem, iż w głębokości paru łokci zaledwie już jest woda.
Właściciele tutejszej fabryki płótna przykładają się do podniesienia oświaty wśród robotników, nie szczędząc na to kosztów i starań. Obecnie mamy w Żyrardowie dwie szkoły rządowe – katolicką i ewangielicką, i trzy szkoły prywatne – utrzymywane kosztem fabryki: jedna z nich ewangielicka, a drugie dwie katolickie – żeńska i mieszana, służąca zarazem dla chłopców i dla dziewcząt. Nadto jest jeszcze jedna szkoła prywatna żeńska, gdzie rodzice już muszą płacić za naukę dzieci.
Wszystkie te szkoły są obsadzone przez nauczycieli i nauczycielki, którzy dobrze pojmują swoje obowiązki i sumiennie je wypełniają. Będąc przy końcu roku szkolnego na egzaminach doznałem bardzo miłego wrażenia, bom słyszał doskonałe odpowiedzi uczniów i uczennic z katechizmu, historji świętej, rachunków, czytania i pisania po polsku i po rosyjsku i z wiadomości o ziemi. W szkółce zaś fabrycznej mieszanej rysunki ręczne podług wzorów i gipsów oraz techniczne są bardzo dobrze wykonane. Na tę naukę rysunków przychodzą też pilniejsi i zdolniejsi uczniowie ze szkoły rządowej katolickiej i prywatnej ewangielickiej.
W każdej z wyżej wymienionych szkół liczba uczących się dochodzi do 70 a nawet i więcej.
Oprócz tych szkół, właściciele fabryki otworzyli jeszcze szkoły wieczorne dla dzieci pracujących w fabryce; dla chłopców zostały one urządzone przy rządowych szkołach – katolickiej i ewangielickiej, a dla dziewcząt – jedna przy szkole miesznej prywatnej, a druga w ochronie, w której wykłada jedna z dozorczyń. Chłopcy uczą się cztery razy w tygodniu od godziny 7 do 8 wieczorem, a dziewczęta dwa razy w tygodniu od godziny 7 do 9, ponieważ w drugie dwa dnie niektóre z nich uczęszczają na naukę szycia i robót szydełkowych.
Szycia, czytania i pisania uczą się nietylko dzieci, ale nawet i dorosłe panny, liczba których w roku 1880 koło Bożego Narodzenia dochodziła do 460.
Dla małych dzici urządzona jest ochrona czyli dzieciarnia, w której obecnie znajduje się przeszło 200 dzieci i z dniam każdym liczba ta powiększa się coraz więcej tak, że jakem słyszał, ma być urządzony wkrótce jeszcze jeden oddział.
Do ochrony uczęszczają dzieci robotników za opłatą 10 groszy tygodniowo, a mogą też być przyjmowane i dzieci rodziców obcych za opłatą groszy 20. Przytem każde z dzieci może dostać codziennie obiad w ochronie za cztery grosze.
Trzeba jeszcze dodać, że wszystkie szkoły, a zwłaszcza fabryczne, jako też ochrona, znajdują się w mieszkaniach tak obszernych, odpowiednio i pięknie urządzonych, jak mało gdzie w kraju naszym.
Mamy także i straż ogniową ochotniczą porządnie umundurowaną i zaopatrzoną we wszelkie narzędzia ratunkowe, członkami której są oficjaliści i robotnicy fabryczni.

F. K. Zajączek.

 
 

    «Przegl. «1 ... 39 40 41 42 43