Dokumenty


Wyniki 1,301 do 1,350 z 1,351     » Tylko miniatury    » Pokaz slajdów

    «Przegl. «1 ... 23 24 25 26 27 28 Dalej»

   Miniatura   Opis   Link do 
1301
Tyski (Tyszki) na starych mapach
Tyski (Tyszki) na starych mapach
 
 
1302
Ubysz Rozalia -sumariusz urodzonych w Bonisławiu
Ubysz Rozalia -sumariusz urodzonych w Bonisławiu
 
 
1303
W czasie zaborów, Polacy zatrudnieni w Magistracie Miasta Płocka, zobowiązani byli do złożenia przed Prezydentem Miasta Płocka, przysięgi na wierność Carowi.
W czasie zaborów, Polacy zatrudnieni w Magistracie Miasta Płocka, zobowiązani byli do złożenia przed Prezydentem Miasta Płocka, przysięgi na wierność Carowi.
Ja niżej wymieniony: przyrzekam i przysięgam Bogu Wszechmogącemu na Świętą jego Ewangelię, że chcę i powinienem Jego Cesarskiej Mości, mojemu prawdziwemu i przyrodzonemu Najmiłościwszemu Wielkiemu Panu Cesarzowi Alexandrowi Mikołajewiczowi, Samowładcy Wszech Rossyi, Królowi Polskiemu i Jego Cesarskiej Mości Następcy Tronu Wszech- rossyjskiego, Jego Cesarskiej Wysokości Cesarzewiczowi i Wielkiemu Księciu Mikołajowi Alexandrowiczowi, wiernie i nieobłudnie służyć i we wszystkim być posłusznym nie szczędząc życia mego do ostatniej kropli krwi, i wszystkie do Wysokiego Jego Cesarskiej Mości Samowładztwa, potęgi i władzy należące prawa i prerogatywy, postanowione i w przyszłości postanowią się mające najmilejszego pojęcia mocy i możności przestrzegać i bronić, a nadto wszelką miarą starać się popierać wszystko co tylko Jego Cesarskiej Mości wiernej służby i dobra państwa we wszelkich wypadkach dotyczyć może; o uszczerbku zaś dobra Jego Cesarskiej Mości, szkodzie i stracie, skoro się o tem dowiemy, nie tylko wcześnie oznajmiać, lecz oraz wszelkiemi środkami odwracać i niedopuszczać starać się, i każdą powierzoną tajemnicę ściśle zachowywać będę, a poruczony i włożony na mnie urząd, tak według niniejszej (ogólnej jako i szczególnej) przepisanej i od czasu do czasu w Jego Cesarskiej Miłości Imieniu przez przełożonych nademną zwierzchników, postanawianych instrukcyi, regulaminów i ukazów, należycie podług mniemania mego sprawować, a dla własnej korzyści, pokrewieństwa, przyjaźni i nienawiści, przeciw obowiązkowi swemu i przysiędze nie postępować , a tak się zachowywać i postępować, jak wiernemu Jego Cesarskiej Mości poddanemu przystoi i należy; a jako ja przed Bogiem i strasznym Jego Sądem z tego zawsze zdać sprawę mogę, tak mi Panie Boże na duszy i na ciele dopomóż.
Na dokończenie tej mojej przysięgi, całuję słowa i krzyż zbawiciela mego. Amen.
 
 
1304
W Sumariuszu Dokumentów do Dóbr Supraskich z nadań funduszowych
przez J. WW. hrabiów Chodkiewiczów w posiadaniu WW. Ojców Bazylianów
zostających roku 1817 w Młynowie,spisanym, czytamy:<br>
W Sumariuszu Dokumentów do Dóbr Supraskich z nadań funduszowych przez J. WW. hrabiów Chodkiewiczów w posiadaniu WW. Ojców Bazylianów zostających roku 1817 w Młynowie,spisanym, czytamy:

Fascykuł 47.
Dokumentów różnych JWW. Chodkiewiczom służących.

1678, Junii 30, dane w roku tymże, augusta 1, w Trybunale Wileńskim przyznanego kopia prawa wieczystego na majętność Murowaną za sumę 78 złotych od JW. kniazia Władysława Sapiehy 206, JP. Hieronimowi Ważyńskiemu, staroście tyrkszlewskiemu, – sztuk 1.
206 Kazimierz Władysław Sapieha, starosta brzeski (1680–1697), kasztelan trocki (1689–1697), wojewoda trocki (1697–1703), PSB, t. XXXV, s. 48–50.
 
 
1305
Warzyńska Domicela Józefa
Warzyńska Domicela Józefa

Działo się w Warszawie w Parafii Świętego Andrzeja osiemnastego /trzydziestego/ września tysiąc osiemset osiemdziesiątego szóstego roku, o szóstej godzinie wieczorem. Stawił się Aleksander Noga i Władysław Rudnicki służący w szpitalu Świętego Ducha, pełnoletni, mieszkający w Warszawie, i oświadczyli, że tutaj w Warszawie, przy ulicy Elektoralnej pod numerem siedemset pięćdziesiątym szesnastego /dwudziestego ósmego/ września tego roku, o ósmej godzinie rano, umarła Domicella Józefa Warzyńska panna, robotnica, czterdzieści jeden lat od urodzenia, urodzone we wsi Słupcy Płockiego Powiatu, syn córka Józefa i Antoniego Antoniny małżonków Warzyńskich. Po poświadczeniu o końcu Domicelli Józefy Warzyńskiej, Akt ten przeczytany obecnym niepiśmiennym nami podpisany.
Ks. Aleksander Ka (...) 
 
1306
Warzyńska Marianna Julia
Warzyńska Marianna Julia
Akt urodzenia 
 
1307
Ważyńska Konstancja - akt chrztu1
Ważyńska Konstancja - akt chrztu1
Akt Chrztu1 
 
1308
Ważyńska Konstancja - akt chrztu2
Ważyńska Konstancja - akt chrztu2
Akt Chrztu2 
 
1309
Ważyńska z domu Kowalewska Marianna - podpis
Ważyńska z domu Kowalewska Marianna - podpis
 
 
1310
Ważyński Adolf - podpis
Ważyński Adolf - podpis
 
 
1311
Ważyński Antoni w Encyklopedii płockiej
Ważyński Antoni w Encyklopedii płockiej
 
 
1312
Ważyński Antoni Wysocka Agnieszka
Ważyński Antoni Wysocka Agnieszka
Ślub 
 
1313
Ważyński Antoni Wysocka Agnieszka - ślub
Ważyński Antoni Wysocka Agnieszka - ślub
Akt ślubu 
 
1314
Ważyński Henryk Bonifacy<br>
Postanowienie o sprostowaniu aktu urodzenia
Ważyński Henryk Bonifacy
Postanowienie o sprostowaniu aktu urodzenia

Postanowienie
Dnia 10 lipca 1953 roku
Sąd powiatowy w Płońsku w składzie następującym:
Przewodniczący: p.o. Sędzia: Jan Rudzki
Sędziowie/ Ławnicy -------------
Protokolant K. Kantorowska
po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 1953 r. sprawy z wniosku
Henryka - Bonifacego Ważynskiego o sprostowanie aktu urodzenia postanawia:
sprostować akt urodzenia Henryka - Bonifacego Ważyńskiego, sporządzony w 1902 roku za Nr. 52 i będący na przechowaniu w archiwum USC. w Załuskach w ten sposób, że po wyrazach "stawił się Stanisław" nazwisko Warzyński winno brzmieć Ważyński
(-) podpis Sedziego J. Rudzki
Postanowienie jest prawomocne i zgodne z oryginałem.-
podpis Sekretarza Sądu Kantorowska 
 
1315
Ważyński Ignacy - podpis
Ważyński Ignacy - podpis
 
 
1316
Ważyński Ignacy Tadeusz - podpis
Ważyński Ignacy Tadeusz - podpis
 
 
1317
Ważyński Józef<br>Podpis
Ważyński Józef
Podpis

 
 
1318
Ważyński Marian
Ważyński Marian
Akt urodzenia 
 
1319
Ważyński Marian Ambroży
Ważyński Marian Ambroży
 
 
1320
Ważyński Marian Krzemińska Helena
Ważyński Marian Krzemińska Helena
Akt ślubu 
 
1321
Ważyński Marian<p>Akta osobowe.
Ważyński Marian

Akta osobowe.
Akta zaczęte w 1858 r.

Maryan Ważyński- szlachcic bez majątku. W 1841 roku ukończył 4 klasy gimnazjalne w Płocku.
04 czerwca 1843 r. zostaje wcielony do wojska cesarsko - rosyjskiego, do pułku Huzarów gdzie pozostaje do 28 lutego 1850 r. Z tego pułku zostaje przeprowadzony w oddzielny, linijny Orenburski Korpus 2 batalionu, gdzie służy do 29 maja 1850 r. Następnie przeprowadzony do 4 batalionu powyższego korpusy, gdzie służy do 27 marca 1852 r. W końcu przeprowadzony do tegoż samego korpusu w 5 batalion. Pozostaje tam do 25 października 1856 r.
Za wysługę lat otrzymał dymisją 01 czerwca 1857 r. Otrzymał medal na pamiątkę wojny krymskiej.
04 lutego 1858 r. zostaje zatrudniony w płockim magistracie na stanowisku aplikanta. Sprawuje te obowiązki do 07 listopada 1858 r. czyli do daty zwolnienia go za: cyt. "Ponieważ P. Maryan Ważyński w czasie pobytu swego w Magistracie nie spełniał gorliwie powierzonych mu obowiązków - nadto zbyt często odznaczał się nieposłuszeństwem a udzielane przestrogi nie odnosiły żadnego skutku - z tej więc przyczyny od spełnianych dotąd czynności w Biurze Magistratu uwalniając go, o tem zawiadamia personalna.
07 listopad 1858 r."

W roku 1862 zostaje przyjęty w pomoc policji na czas stanu wojennego i obowiązki te pełni do roku 1865. Następnie Magistrat w dniu 7 czerwca 1865 r. namianował Go młodszym dozorcą policyjnym.  

 
1322
Ważyński Paweł
Ważyński Paweł
Podpis 
 
1323
Ważyński Paweł
Ważyński Paweł

Warszawa, na sejmie, 12 marca 1635 r.
Król nadaje Pawłowi Ważyńskiemu prawem lennym folwark w powiecie parnawskim, wakującu po śmierci Piotra Ważyńskiego, a także folwark w powiecie rujeńskim wraz ze wszystkimi dobrami, jakie przypadły do dyspozycji królewskiej po śmierci Krzysztofa Rajeckiego, który z kolei dostał je po skonfiskowaniu dóbr niesławnego Wilhelma Dikiera. Paweł Ważyński zasłużył się w ekspedycji inflanckiej.
Dokument podpisany przez Władysława IV i Marcjana Tryzynę, referendarza Wielkiego Księstwa Litewskiego. 
 
1324
Ważyński Roch
Ważyński Roch

Ważyński Roch (XVIII w.) - wicewojewoda wyszogrodzki. Był teściem dziedzica w Barcikowie Ignacego Rościszewskiego.

J. Łempicki, Rościszewscy, s. 148.

 
 
1325
Węgierki na starych mapach
Węgierki na starych mapach
 
 
1326
Werki na starych mapach
Werki na starych mapach
 
 
1327
Wiersz pisany z okazji imienin Felixa Ważyńskiego
Wiersz pisany z okazji imienin Felixa Ważyńskiego

W DZIEN
IMIENIN
WIELMOŻNEGO Jmc PANA
FELIXA
WAŻYNSKIEGO

PUŁKOWNIKA POWIATOW TELSZEW-
SKIEGO, Y PŁOTELSKIEGO,
STAROSTY TYRKSZLANSKIEGO

W I E R S Z
ROKU 1779

Męża Cnotą i Sławą wielkiego w Narodzie
Z Przodkow swoich wiernego Sarmackiey swobodzie
WAZYNSKIEGO FELIXA Goście tu zebrani!

W jakieyże to uczciemy dziś należney dani?

Czy chwalić Jego z naszey będziemy ochoty?
Na cóż? chwalą Go głosno dosyć same cnoty.
Czy godne Imie będziem wielbić i Urzędy?
A wszak on Czci szanowney ma od wszystkich względy.
Więc cóż Mu przy tey gali poświęcim w ofiarę;
Któraby żądań naszych okazała miarę?
Mnie się zdaie; że daymy pokłon godny Pana;
Taka cześć Mu należy, nam potrzebowana.

Lecz mało na tym, jeszcze, w tak przyiemney chwili
Bądźmy Panu dosłużni, wdzięczni, grzeczni, mili,
Czego on z nas zażąda, gdy tylko poznamy,
Czyńmy z rzeźwą ochotą, na znak że kochamy.

Ochota godna, Festyn koniecznie szczęśliwy,
SZCZĘSNY uroczystnie! spiesz każdy życzliwy,
Pomoc godney ochoty, a w którym Go wiele
Szczęściu Bóg udarował, podziel z nim wesele.

Sam miłe Muzy do nas z słodkiemi pieniami!
Apollo! Amfionie! sam do nas z cytrami!
PUŁKOWNIKA STAROSTY Festyn ogłaszycie
Nam w huczney melodyi słodko przygrawaycie.

Sam do nas! przybywaycie! w uwdzięczone koło,
Wszystko tu ma się mile, wszystko tu wesoło,
Widzcie Pana: dogodny; Tuż Panią: przyiemna;
Widzcie Gości: użyci; radość wszech wzaiemna.

Y wszystko się tu składa słodkim obyczajem,
Przybył Francuz z Szampanem, Węgrzyn z Swym Tokajem,
Więc jakżesz to naylepiey tu niebędzie z nami,
Gdy z tymi będziem sprawę mieć Cudzoziemcami?

Tym czasem godni Goście SZCZĘSNEMU życzenia
Oświadczamy, które myslim z rzetelnego chcenia:
W Boskim błogosławieństwie niechay żyią drogim
STAROSTA, STAROŚCINA, z swym potomstwem błogim.

X.K.B.T.D.P.K.Z.K

 
 
1328
Wojciech Skarbek Ważyński<br>Z dokumentów Zygmunta III Wazy oraz jego syna, Władysława IV Wazy.
Wojciech Skarbek Ważyński
Z dokumentów Zygmunta III Wazy oraz jego syna, Władysława IV Wazy.


Kraków, 1 kwiecień 1633 rok
Król, w uznaniu zasług Wojciecha (Adalbertus) Ważyńskiego, dworzanina pokojowego, nadaje mu prawem lennym następujące dobra: Folwark Ludo w powiecie dorpackim, wakujące po śmierci Krystyny Rybińskiej, wdowy po Bartłomieju Ważyńskim, podkomorzym i staroście dorpackim, a także dobra Wydawer, Tower, Kildawer, oraz wsie Nana, Pakawer, Kariwer i Korendus, wakujące po śmierci Jadwigi Wolskiej. Wojciech Ważyński odznaczył się w służbach u Zygmunta III, w wyprawach wojennych, zwłaszcza inflanckich, walcząc pod znakiem Janusza Skumina Tyszkiewicza, wojewody trockiego, a także w Prusach przeciw Gustawowi Adolfowi, pod chorągwią Henryka Schmoellinga (Szmeling), starosty orleskiego, dziewieniskiego. 
 
1329
Wójtowstwo
Wójtowstwo
Wójtowstwo (Podgórze Wójtowstwo). Na starych mapach najprawdopodobniej pod nazwą Woytowina. Folwark w okręgu Kupisze, w powiecie płockim. Kupisze zostały wspomniane w krótkiej historii wsi Chylin.

Chylin
Wieś należąca do parafii Zakrzewo pojawia się w średniowiecznych dokumentach od 1406 roku pod nazwami Chilino, Chilino Parva, Chilino Maior. Jak świadczą nazwy, wioska już wówczas składała się z dwóch części. Prawdopodobnie jednymi z jej pierwszych właścicieli była rodzina Chylińskich herbu Jastrzębiec. W 1406 roku wymieniony jest jako właściciel wsi rycerz Paweł z Chylina. Z XV wieku pochodzą informacje o transakcjach między posiadaczami wioski a księciem Władysławem I. W roku 1522 jeden z dokumentów wspomina o polu zwanym Kupiszewskie, z którego zapewne z czasem powstały Kupisie.. W późniejszych czasach Chylin należał do Pawła Kadłubowskiego herbu Belina, następnie w początkach XIX wieku Klimkiewiczów. Znajdował się tam wtedy sad, staw, browar i las. W końcu XIX wieku wieś składała się z 23 osad włościańskich i liczyła 170 mieszkańców. Natomiast dobra folwarczne obejmowały 4 domy, z czego jeden murowany oraz 935 mórg gruntu, w tym ponad 500 ziemi ornej. XIX-wieczne źródła świadczą o zaangażowaniu miejscowych ziemian w działalność patriotyczną w trudnym czasie zaborów, a konkretnie w okresie powstania styczniowego. Tadeusz Rościszewski z Chylina od kwietnia 1863 roku pełnił funkcję naczelnika cywilnego powiatu płockiego w tajnej administracji powstańczej.

 
 
1330
Detale ukryte ponieważ przynajmniej jedna żyjąca osoba jest związana z tą informacją. - Dostępne po zarejestrowaniu.
 
 
1331
Z pod miasta Oszmiany
Z pod miasta Oszmiany
Z pod miasta Oszmiany, gubernji Wileńskiej, otrzymaliśmy następującą wiadomość:
"Gdy wiele gospodarstw w naszej okolicy upada, jakże nam miło widzieć gorliwego gospodarza, który przez pilność i sumienną a umiejętną i sumienną pracę, od małego zacząwszy, potrafił pomnożyć swe mienie i zasłużyć na uznanie sąsiadów. Przed kilkoma laty p. A. Szczep nabył w okolicy Oszmiany folwark Kuszelewszczyznę. Był to pusty kawał ziemi, na którym rosły same chwasty. W folwarku nie było ani jednego budynku, ani jednego kołka w płocie, tylko pustka i wydmy piasczyste. Ale spójrzcie, czego rozumna praca i silna wola na tej pustce dokazała, cóż z niej zrobiła. Folwark zabudował się porządnie, grunta uprawione doskonale, zaprowadzono na nich płodozmian - i te pola, gdzie przed laty kilku wszystkie kłosy rosnącego zboża można było policzyć, dziś pokrywają się co lato obfitym plonem, złoci się na nich piękna pszenica, srebrzy się żyto; na łąkach zaś, gdzie dawniej zbierano liche płasty jakiejś kwaśnej trawy, dziś koszą mnóstwo doskonałego siana. Obfitość karmy pozwoliła zaprowadzić wzorową oborę, i z pięknemi a mlecznemi krowami na tym folwarku - dobytek innych gospodarzy w niczem równać się nie może. Właściciel Kuszelewszczyzny podniósłszy tak swą gospodarkę, wziął się jeszcze i do przemysłu: założył fabrykę mydła, która zapewnw dobrze mu się opłaca. Patrząc na to wszystko nie jeden powiada lub myśli w duszy, że p. Szczep, dokazał cudów. A to nie są żadne cuda, tylko skutek rozumnej pracy i silnej woli. Niech wszyscy sąsiedzi idą w ślady tego człowieka, a piękna przyszłość uśmiechnie się naszemu rolnictwu.
Chociaż może tą wzmianką obrażę znaną mi skromność tego zacnego obywatela, spodziewam się jednak, że zechce mi to darować, bo tylko dla dobra ogółu rozgłaszam przykład przez niego dany. Szlachcic Oszmiański
 
1332
Zakrzewo Olędry, na starych mapach pod nazwą Holendry Zakrzewo
Zakrzewo Olędry, na starych mapach pod nazwą Holendry Zakrzewo

Jedna z części Zakrzewa. Przez mieszkańców nazywana jest Holendry. Nazwa jest śladem dawnego typu osadnictwa zwanego "olęderskim", znanego z wielu, zwłaszcza nadwiślańskich, miejscowości w Polsce. Docierało ono w te rejony już od XVII/XVIII wieku. "Olędrzy" w rzeczywistości nie musieli pochodzić z Niderlandów, jednak wzorowali się na zachodnich sposobach gospodarowania. Nie byli też katolikami, jak większość okolicznej ludności, lecz wyznawali protestantyzm. Drewniana zabudowa "olęderska" wyróżniała się dużymi budynkami z uporządkowanym otoczeniem wśród sadów i ogrodów. Umiejętnie radzono sobie ze skutkami wylewów Wisły. Dziś śladem dawnego osadnictwa są głównie polne drogi gęsto obsadzone wierzbami.  
 
1333
Zapis asekuracyjny dotyczący dóbr rodziny Skarbków Ważyńskich, Nowogródek 12 czerwca 1767 r.<br>
Zapis Antoniego Skarbka Ważyńskiego na rzecz żony, Teresy z Więckiewiczów.
Zapis asekuracyjny dotyczący dóbr rodziny Skarbków Ważyńskich, Nowogródek 12 czerwca 1767 r.
Zapis Antoniego Skarbka Ważyńskiego na rzecz żony, Teresy z Więckiewiczów.

 
 
1334
Zapis asekuracyjny dotyczący dóbr rodziny Skarbków Ważyńskich, Nowogródek 12 czerwca 1767 r.<br>
Zapis Teresy Skarbek Ważyńskiej z domu Więckiewicz na rzecz męża, Antoniego Skarbka Ważyńskiego.
Zapis asekuracyjny dotyczący dóbr rodziny Skarbków Ważyńskich, Nowogródek 12 czerwca 1767 r.
Zapis Teresy Skarbek Ważyńskiej z domu Więckiewicz na rzecz męża, Antoniego Skarbka Ważyńskiego.

 
 
1335
Zawiadomienie
Zawiadomienie
Kierski Henryk i Janina Feliksa z Piotrowskich 
 
1336
Zawiadomienie o zgonie<br>Krzemieński / Krzemiński Jan
Zawiadomienie o zgonie
Krzemieński / Krzemiński Jan


Pisownia jak w oryginale
Działo się w Gródźcu szesnastego Listopada tysiąc ośmset sześćdziesiątego pierwszego roku o godzinie dziesiątej rano.- Zadosyć czyniąc odezwie Sądu pokoju okręgu Płockiego Oddziału drugiego uczynionej do proboszcza parafii Grodziec pod dniem /trzecim/ piętnastym Listopada roku bieżącego za numerem czterysta czterdzieści siedm wskutek wezwania prokuratora Królewskiego przy trybunale cywilnym guberni Płockiej z dnia /czternastego/ dwudziestego szóstego Września roku bieżącego za numerem trzy tysiące siedmset siedmdziesiątego polegającego na reskrypcie rządu gubernialnego Płockiego z daty /jedenastego/ dwudziestego trzeciego Września roku bieżącego za numerem 4601/512 umieszcza się wzmiankę że dnia trzydziestego Marca tysiąc ośmset pięćdziesiątego siódmego roku umarł w Cesarstwie Rossyjskiem Jan Krzemiński żołnierz pułku Kabardyńskiego imienia Księcia Baryatyńskiego Generała Feldmarszałka.- Żonaty, urodzony w Kębłowicach z Marcina i Barbary małżonków Krzemińskich do ksiąg ludności Gminy Rembów zapisany, do wojska w roku tysiąc ośmset pięćdziesiatym drugim, czy też następnym powołany, obecnie około lat trzydzieści mieć mogący.- Pozostała po nim wdowa Teofila z Bartczaków Krzemińska.- Na tem protokół niniejszy skończony i przez nas podpisany został.
Ksiądz Zaganiewicz rządca parafii Grodziec utrzym. Akta stanu cywiln. 
 
1337
Zawidzek na starych mapach
Zawidzek na starych mapach
 
 
1338
Zdziar Gąsowski na mapach Targeo
Zdziar Gąsowski na mapach Targeo
 
 
1339
Zdziar Gąsowski na starych mapach
Zdziar Gąsowski na starych mapach
 
 
1340
Zdziar Gąsowski<br>Źródło:Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XIV, str.552
Zdziar Gąsowski
Źródło:Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XIV, str.552

 
 
1341
Zdziar Łopatki na mapach Targeo
Zdziar Łopatki na mapach Targeo
 
 
1342
Zdziar Łopatki na starych mapach
Zdziar Łopatki na starych mapach
 
 
1343
Zdziar Łopatki<br>Żródło:Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XIV, str. 552
Zdziar Łopatki
Żródło:Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XIV, str. 552

 
 
1344
Zenowicz Michał<br>Informacja w prasie o odmowie darowania Michałowi Starostwa Czernickiego.
Zenowicz Michał
Informacja w prasie o odmowie darowania Michałowi Starostwa Czernickiego.

 
 
1345
Łęg, Łęg Kościelny, Łęg Probostwo, Łęg Kasztelanski, Łęg Szlachecki
Łęg, Łęg Kościelny, Łęg Probostwo, Łęg Kasztelanski, Łęg Szlachecki

19) Łęg Kościelny, wieś, Łęg Kasztelański, wieś i folwark., Łęg Probostwo, wieś i Łęg Szlachecki, powiat płocki, gmina Majki, parafia Łęg, odległość 20 wiorst od Płocka. Są to trzy części jednej wsi; posiadają kościół parafialny i urząd gminy.
Łęg Kasztelański, wieś drobnej szlachty, ma 6 domów, 87 mieszkańców, 289 mórg ziemi; folwark należy do dóbr Mogielnica.
Łęg Kościelny, 6 domów, 62 mieszkańców, 323 morgi.
Łęg Probostwo, 19 domów, 119 mieszkańców, 383 morgi roli i 33 morgi nieużytków.
Łęg Szlachecki, wieś drobnej szlachty, 7 domów, 28 mieszkańców, 360 mórg.
Do parafii Łęg dawniej dekanat raciąski, należą wsie: Łęg Kasztelański, Kostery, Mokrsk, Chudzynko, Bary, Brzechowo A.i B., Kozłowo, Gawrony, Brelki, Kozłówko, Łężek Szlachecki, Kowalewo, Kisielewo, Wilkęsy, Mogielnica, Mogielniczka i Siemienie. Ludności dusz 3010.
W roku 1388 dziedzic tej wsi Grabia, wraz z synem swoim Janem część gruntów przeznaczył na uposażenie istniejącej tu kaplicy, w miejsce której w 1409 roku Włodzimierz z Kurdwanowa, wnuk Jakóba biskupa płockiego zbudował istniejący dotąd kościół murowany i ten przez wspomnionego biskupa licznemi został opatrzony dziesięcinami. O 500 kroków od kościoła na wzgórzu istnieją dotąd szczątki dawnego dworu Grabiów i Kurdwanowskich. Kościół zbudowany w tak zwanym stylu krzyżackim, z czerwonej cegły bez tynku, podparty zewnątrz 10 skarpami, wewnątrz zaś przedzielony 6 filarami po 16 stóp obwodu każdy, co pozwala wnosić, że pierwiastkowo zamierzone sklepienie, zastąpiono potem istniejącym dotąd sufitem z desek. Zewnątrz zdobią go szczyty zębate, a wnęki i okna boczne zakreślone u góry ostrołukami. Świątynia ta os strony południowej posiada okien 6, a od północnej 3 i po jednym okrągłem. W ścianie ponad wielkiemi drzwiami widoczny jest wizerunek twarzy ludzkiej, co ma być pamiątką po mularzu, który przy budowie kościoła spadłszy z rusztowania, życie utracił. Wielki ołtarz z lipowego drzewa, cały pozłacany, podpiera dwóch aniołów naturalnej prawie wielkości. Przeniesiono go do tutejszego kościoła w roku 1819 po kasacie panien norbertanek, za staraniem księdza Walentego Słupeckiego, ówczesnego proboszcza parafii łękskiej. Piękna, rzeźbiona chrzcielnica i malowidła czterech ewangelistów pochodzą zapewne z czasów założenia kościoła. Zakrysya przechowuje dwa starożytne ornaty przetykane srebrem i złotem; nadto krzyż srebrny rzeźbiony, równie pięknej roboty starożytnej. Wewnętrzną ścianę kościoła zdobi nagrobek Krzysztofa Ubysza z roku 1626, Kozłowskich i Kunegundy z Krzyżanowskich Grąbczewskiej, siostry Adryana Krzyżanowskiego, autora dzieła "Dawna Polska". Na cmentarzu nagrobki Mieczyńskich i Makomaskich. Jeden z dzwonów nosi na sobie rok 1577. W roku 1875 kościół staraniem proboszcza księdza Piotra Potulskiego i parafian został odnowiony. 
 
1346
Łężek Szlachecki na starych mapach
Łężek Szlachecki na starych mapach
 
 
1347
Żałosy na starych mapach
Żałosy na starych mapach
 
 
1348
Żudziszki na starych mapach
Żudziszki na starych mapach
 
 
1349
Żwir na starych mapach (1932 r.)
Żwir na starych mapach (1932 r.)
Gromada (najniższa jednostka podziału administracyjnego Polski)
Żwir – niegdyś gromada leżąca w gminie wiejskiej Okuniew. Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 27 marca 1939 roku, wyłączona z gminy Okuniew i wraz z gromadami: Szkopówka, Żórawka, Sulejówek i Cechówka tworzy gminę wiejską Sulejówek. 
 
1350
Żwir- Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 27 marca 1939 r.
Żwir- Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 27 marca 1939 r.
 
 

    «Przegl. «1 ... 23 24 25 26 27 28 Dalej»




Warning: Unknown: write failed: Disk quota exceeded (122) in Unknown on line 0

Warning: Unknown: Failed to write session data (files). Please verify that the current setting of session.save_path is correct (/tmp) in Unknown on line 0