Dokumenty

» Pokaż wszystko     «Przegl. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 ... 1351» Dalej»     » Pokaz slajdów

Ładowanie...






Ważyński Ignacy Apolinary

Dzisiaj zapewne nie poznamy już przyczyn, dla których Ignacy tak gorliwie wysługiwał się rosyjskiemu zaborcy. Być może były to prześladowania, groźba zsyłki za pochodzenie lub "działalność wywrotową" na szkodę zaborcy. Może liczna rodzina, na której utrzymanie musiał zarobić. Odstąpmy więc od osądów, choć niesmak i wstyd pozostanie.


Krótki życiorys
Ważyński Ignacy (1811 - 1863) - urzędnik. Ur. 8 VIII. S. Antoniego. Szlachcic wylegitymowany dziedziczny, nie posiadający majątku. Ukończył szkoły w Płocku w 1831. Całą karierę związał z Urzędem Municypalnym w Płocku. Pracę rozpoczął tamże, bezpośrednio po ukończeniu nauki jako aplikant. Następne jego awanse to: kancelista (11 XII 1823), p.o. sekretarza (1848), sekretarz Urzędu (XII 1848), radny (III 1860) i zarazem p.o. prezydenta Płocka. Odznaczał się niezwykłą pracowitością i serwilizmem wobec władz. W 1856 wraz z radnym Kirkowem został odznaczony jako jedyni polacy urzędnicy w mieście przez gubernatora cywilnego w Płocku medalem brązowym, wydanym na pamiątkę wojny 1863 - 1866, który noszono na wstędze Orderu św. Andrzeja. 19 II (30 III)1862 podjął starania o posadę starszego pomocnika naczelnika pow. płockiego. Zmarł 14 (26) III w Płocku, gdzie został pochowany. Dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną, Rafaliną z Kowalewskich, miał siedmioro dzieci. Drugą jego żoną od 1851 była szwagierka, siostra żony Anna-Maria, z którą miał czworo dzieci. W. jako radny, otrzymywał pensję roczną w wysokości rs. 450. Wdowa wraz z dziećmi, pobierała po mężu emeryturę w wysokości rs. 225 rocznie.

APP AMP sygn.31 UDB, k. 136 i ns.; sygn. 860.


Nazwa plikuwazynski_ignacy_apolinary_encyklopedia.jpg
Rozmiar pliku737.07k
Wymiary2310 x 2902
Link doWażyński Ignacy Apolinary (Krótki zyciorys)

» Pokaż wszystko     «Przegl. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 ... 1351» Dalej»     » Pokaz slajdów